تبليغاتX
 *** وخداوند عشق را آفرید***

اینم آخر عشق
تاريخ: یکشنبه بیست و یکم آبان 1385 ساعت :14:11
      
نوشته شده توسط تنها عاشق در سکوت سایه ها | موضوع: | لينک ثابت |
از من نپرس چقدر دوستت دارم...
تاريخ: جمعه نوزدهم آبان 1385 ساعت :7:36

از من نپرس چقدر دوستت دارم...

از من نپرس چقدر دوستت دارم... چرا که اينجا در قلب من حد و مرزي براي حضور تو نيست.
به من نگو که چگونه بي تو زيستن را تمرين کنم. مگر ماهي بيرون از آب مي‌تواند نفس بکشد؟ مگر مي‌شود هوا را از زندگيم برداري و من زنده بمانم؟ بگو معني تمرين چيست؟ بريدن از چه چيز را تمرين کنم؟ بريدن از خودم را؟ مگر هميشه نگفتم که تو هم پاره اي از تن مني...!
از من نپرس که اشکهايم را براي چه به پروانه‌ها هديه مي‌دهم، همه مي‌دانند که دوري تو روحم را مي‌آزارد و تو خود پروانه‌ها را به من سپرده‌ بودي که ميهمان لحظه‌هاي بيکسيم باشند.
مرا از من نگير... نگاهت را از چشمم برندار؛ مرا عاشقانه در آغوش بگير که سخت تنها هستم و هواي شرجي اينجا را دوست ندارم...

نوشته شده توسط تنها عاشق در سکوت سایه ها | موضوع: | لينک ثابت |
تا شقایق هست زندگی باید کرد...
تاريخ: پنجشنبه هجدهم آبان 1385 ساعت :14:40
 

وقتي شقايق مرد ، گلهاي باغ همه ماتم گرفتند و از جويبار خواستند براي گريستن ، به آنها چند قطره آب قرض دهد . جويبار آهي كشيد و گفت : آن قدر شقايق را دوست داشتم كه اگر تمام آبهاي من به اشك تبديل شود و آنها را براي مرگ شقايق بريزم ، باز هم كم است .

 گلها گفتند : راست مي گويي ،

 چگونه ممكن بود با آن همه زيبايي ، شقايق را دوست نداشت ؟

 جويبار پرسيد : مگر شقايق زيبا بود؟

 گلها گفتند : شقايق غالباً خم مي شد و صورت زيباي خود را در آب شفاف تو مي ديد ، پس تو بايد بهتر از هر كس بداني كه شقايق چقدر زيبا بود .

 جويبار گفت : من شقايق را براي اين دوست مي داشتم چون وقتي خم مي شد و به من نگاه مي كرد ، من ميتوانستم زيبايي خود را در چشمان او تماشا كنم .

 آری تا شقایق هست باید زندگی کرد...

 

 

 

نوشته شده توسط تنها عاشق در سکوت سایه ها | موضوع: | لينک ثابت |
دلم گرفته
تاريخ: دوشنبه پانزدهم آبان 1385 ساعت :13:56

 دلم گرفته اسمون
نمیتونم گریه کنم

                       شکنجه میشم از خودم
                         نمیتونم شکوه کنم
                                                 انگاری کوه غصه ها
                                                 رو سینه من اومده
                                                                        اخ داره باورم میشه
                                                                        خنده به ما نیومده
دلم گرفته اسمون
از خودتو خسته ترم
                      تو روزگار بی کسی
                      یه عمره که در به درم
                                                  حتی صدای نفسم
                                                   میگه که توی قفسم
                                                                          من واسه اتیش زدن
                                                                           یه کولبار شب بسم
دلم گرفته اسمون
یکم منو حوصله کن
                     نگو همش از روزگار
                     یه خورده کمتر گله کن
                                               منو به بازی میگیرن
                                                عقربه های ساعتم
                                                                        برگه تقویم میکنه
                                                                         لحضه به لحضه لعنتم
اهای زمین یه لحضه
تو تیر خلاصمو نزن
                        نچرخ تا بارون بگیره
                         یه ادم شکسته تن

دلم گرفته...میخوام بشینم و گریه کنم

نوشته شده توسط تنها عاشق در سکوت سایه ها | موضوع: | لينک ثابت |
   طراح زيبا ترين قالب هاي بلاگفا : احمد ترنجي