جونم..!

اسمتو گذاشتم گل ترسيدم پژمرده شي

بود سگی را ديد.عاشقانه آن سگ را در بغل گرفت ودست نوازش بر سر

او ميكشيد و او را مي بوسيد.

فضولی آن منظره را ديد و به او گفت:ای مجنون خام،اين چه دلباختگی

است كه به سگ نشان ميدهی؟!سگی كهبه اين پليدی و...

مجنون به آن فضول گفت:تو انسان،سرا پا نقشه و كالبدی بيش نيستی.تو

بيا از دريچه چشم من به اين سگ بنگر،خواهی ديد كه اين جانور پليد

چيست؟!

به قول وحشی بافقی:
                

   اگر بر ديده ی مجنون نشينی
                                              بـه غـيرازخوبـی ليـلی نبينی

اين سگ،محبوب اراده ی مولی‌‍‌ وپاسبان كوچه ی ليلی است.

تو به ظاهر اين سگ منگر،بلكه دل و جانش را ببين كه به كجا بسته شده

و در كدام كوی مسكن،جای گزيده است.

  غم عشق...

            می توان رفت در آن ستاره های چشم او       

می توان نیست شد و هیچ ندید ، جز دو نقطۀ سیاه

   می توان خود را دید ، لحظه ای غربت خود را حس کرد

    

خدايا

خدايا بحران زده ام

نميدونم به کجا رو کنم

به چپ و راست رو ميکنم

به پس و پيش و فقط ظلمت را مي بينم

به درون رو ميکنم، ستاره اي مي بينم

اي خدا، تو آن ستاره اي ، و اگر تو با مني، درون مني، کنار من هيچ

نيرويي در اين دنيا نمي تواند مرا شکست دهد

هر چه جلال است، از آن توست

اي خدا، حتي اگر در هياهوي روز مرگي تو را از ياد ببرم و تو مرا

فراموش نخواهي کرد اي خدا

تو در تمامي مشکلات و دشواري هاي زندگيم، نيرو و اقتدار مني

پس اي خجسته، مرا موفق گردان

تا چيزي نگويم، کاري نکنم تا از دستم آرزورده بشي

که مايه خشنودي تو نشود

خدايا اميدم به توست